Tips en advies

Jachthonden.

In het kort. Deze familie omvat de honden die zijn geselecteerd om de mens op de jacht te vergezellen, of ze nu op de neus werken (drijvende honden), aanwijzend (staande honden) of apporterend (retrievers). Het is de grootste en meest diverse familie van deze gids, met 16 rassen en drie heel verschillende jachttechnieken, maar ook met enkele van de populairste gezinshonden ter wereld, zoals de Labrador en de Golden Retriever.

Les chiens de chasse

De geschiedenis van de jachthonden

De drijvende honden vormen de oudste tak van deze familie: geselecteerd om een geurspoor op de grond te volgen in plaats van wild op zicht op te sporen, gaan ze terug op lijnen van kleine meutehonden die in Engeland al op hazen jaagden vóór de Romeinse invasie van 55 v.Chr. De naam “Beagle” komt al in 1475 voor in de Engelse literatuur, maar het ras zoals we het nu kennen zou onder meer afstammen van de Talbot Hounds, grote witte drijvende honden die volgens de overlevering in de 11e eeuw met Willem de Veroveraar naar Engeland kwamen, zonder dat iets dat bevestigt. De Sint-Hubertushond (voorouder van de Britse Bloedhond) dankt zijn naam aan een legende waarin monniken van de abdij van Saint-Hubert in de Belgische Ardennen hem rond het jaar 1000 zouden hebben geselecteerd. Historici vinden die herkomst in werkelijkheid complexer, want het ras komt waarschijnlijk uit meerdere Franse stammen. De Basset Hound deelt die afstamming: zijn lage silhouet (“bas” in het Frans) is het resultaat van selectie om in dicht kreupelhout te jagen. De Kopov is een traditionele Slowaakse drijvende hond, al lang gebruikt om wilde zwijnen en herten in de bergen op te sporen.[1]

De continentale staande honden vormen een tweede grote tak, in de 19e eeuw ontwikkeld in Duitsland, Frankrijk en Nederland voor jagers die een veelzijdige hond zochten die kon zoeken, wild aanwijzen en apporteren. De Duitse Staande Hond Korthaar komt voort uit kruisingen van de oude Spaanse Pointer met lokale jachthonden en werd in 1879 op een hondenshow in Hannover gestandaardiseerd. De Weimaraner wordt soms in verband gebracht met het hof van groothertog Karel August van Saksen-Weimar-Eisenach begin 19e eeuw, een adellijke herkomst die onzeker is. Zijn rasclub werd in elk geval in 1897 in Erfurt opgericht. De Griffon Korthals dankt zijn naam aan zijn schepper, de Nederlander Eduard Karel Korthals, die het type vanaf 1873-1874 vastlegde in zijn kennel in Biebesheim in Duitsland, voordat het ras zich vooral in Frankrijk ontwikkelde. De Drahthaar (Duitse draadharige staande hond) en de continentale spaniëls zoals de Bretonse Spaniël of de Kleine Münsterländer horen bij dezelfde traditie van selectie op veelzijdigheid, geleidelijk vastgelegd tussen eind 19e en begin 20e eeuw.[2]

Aan de overkant van het Kanaal ontwikkelde zich een andere traditie rond de Britse staande honden. De term “setter” duidt een hond aan die, als hij wild ruikt, bevriest in liggende of staande houding (“to set”) in plaats van het te achtervolgen. Die praktijk is in Engeland meer dan 400 jaar oud. De moderne Engelse Setter dankt veel aan het selectiewerk van Edward Laverack vanaf 1826. De Pointer, volgens een vergelijkbaar principe geselecteerd, werd van oudsher samen met windhonden gebruikt: hij lokaliseerde het wild staand, voordat de windhonden het achtervolgden. Later werd die praktijk geleidelijk vervangen door jacht met het geweer. De Cocker Spaniël dankt zijn naam aan zijn specialiteit, de jacht op houtsnippen (“woodcock” in het Engels). Het ras werd in 1892 door de Britse Kennel Club officieel gescheiden van de Engelse Springer Spaniël.[3]

De Labrador en de Golden Retriever, tegenwoordig onder de populairste gezelschapshonden ter wereld, komen ook uit deze jachttraditie. De Labrador stamt af van de St. John’s Dog, een hond van vissers uit Newfoundland die in de 19e eeuw naar Engeland werd gebracht vanwege zijn talent als zwemmer en apporteur van watervogels. Graaf van Malmesbury zou als eerste de naam “Labrador Dog” hebben gebruikt. De Golden Retriever was lang omgeven door een hardnekkige legende dat hij van Russische circushonden zou afstammen. Dat verhaal werd in de jaren 1950 definitief ontkracht door de herontdekking van de fokregisters van Lord Tweedmouth. Daarin staat de kruising gedocumenteerd, vanaf 1865 op zijn Schotse landgoed Guisachan, van een gele retriever genaamd Nous met een Tweed Water Spaniël-teef genaamd Belle.[4]

De Teckel ten slotte neemt een aparte plaats in: zijn naam komt van het Duitse “Dachs” (das) en “Hund” (hond), dus letterlijk “dassenhond”. Zijn langgerekte silhouet en korte poten lieten hem rechtstreeks in de holen kruipen om de das te verjagen, een functie die al vroeg in de 18e eeuw in Duitse jachtboeken wordt vermeld onder de namen “Dachs Kriecher” (dassenkruiper) of “Dachs Krieger” (dassenstrijder).[5]

De gedeelde kenmerken van jachthonden

  • Een sterk ontwikkelde neus of jachtinstinct Of het nu gaat om werken op de neus (drijvende honden), aanwijzend (staande honden, setters, pointers) of apporterend (retrievers): deze honden zijn generatie na generatie geselecteerd op een precieze jachtaanleg.
  • Een grote behoefte aan dagelijkse lichaamsbeweging Honden die zijn gemaakt om uren in het veld te werken, hebben meestal een uithoudingsvermogen en een energie die lange, regelmatige uitjes vragen, veel meer dan een gewoon wandelingetje.
  • Een op de taak gerichte intelligentie Ze staan open voor werk en training en bloeien vooral op bij hondenactiviteiten als speurwerk, canicross, gehoorzaamheid of apporteerdisciplines.
  • Een instinct dat ook zonder jacht kan opspelen Een drijvende hond kan een geurspoor volgen zonder naar het terugroepen te luisteren, een staande hond kan bevriezen voor een vogel, een retriever kan het minste voorwerp willen apporteren: geërfd gedrag dat je beter kanaliseert dan onderdrukt.
  • Een grote diversiteit aan formaten en temperamenten Van de kleine Teckel tot de grote Pointer, van de speelse Beagle tot de rustige Setter: deze familie omvat een veel breder scala aan profielen dan de andere families in deze gids.

Ontsnappingsdrang

Altijd weten waar hij is. Live, zodra je hem zoekt.

Gps + Galileo, nauwkeurig tot op 5 m, virtueel hek met melding, dekking in heel Europa. De tracker voor 49 €, plus het abonnement vanaf 13,99 €/maand.

Ontdek de tracker
Gps-tracker aan een hondenhalsband

Waarom kiezen voor een hond uit deze familie?

Je hoeft geen jager te zijn om een hond uit deze familie te adopteren: vooral de Labrador en de Golden Retriever behoren tot de meest gezochte gezinshonden ter wereld, gewaardeerd om hun zachtheid en sociale karakter. Ook andere rassen, zoals de Beagle of de Cocker, hebben een stevige plaats veroverd als gezelschapshond met behoud van hun intacte jachtinstinct. Deze honden passen bij een actief baasje, dat hun elke dag echte lichamelijke en mentale inspanning kan bieden en hun natuurlijke instinct met een consequente opvoeding kan kanaliseren.

De keerzijde: zonder voldoende activiteit kunnen veel van deze rassen destructief of luidruchtig worden (blaffen, huilen bij drijvende honden). Hun drang om een geur of beweging te achtervolgen blijft een vaak voorkomende oorzaak van weglopen, vooral bij drijvende en staande honden. Dat vraagt extra alertheid buitenshuis en een terugroepen dat al op jonge leeftijd wordt getraind.

Welke jachthondenrassen bestaan er?

Ras Herkomst Formaat Prijs pup In één woord
Teckel Duitsland 35-47 cm (standaardvariant) Per fokker De dassenjager
Engelse Setter Groot-Brittannië 61-68 cm Per fokker Elegante staande hond
Kleine Münsterländer Duitsland 50-56 cm Per fokker Veelzijdig en discreet
Bretonse Spaniël Frankrijk (Bretagne) 47-51 cm Per fokker De kleinste staande hond
Engelse Cocker Spaniël Groot-Brittannië 38-41 cm Per fokker Houtsnipjager
Sint-Hubertushond België 62-68 cm Per fokker De scherpste neus
Weimaraner Duitsland 57-70 cm Per fokker Het grijze spook
Duitse Staande Hond Korthaar Duitsland 58-66 cm Per fokker Veelzijdige staande hond
Beagle Groot-Brittannië 33-40 cm Per fokker Neus op de grond, meutehond
Kopov Slowakije 40-50 cm Per fokker Slowaakse drijvende hond
Basset Hound Groot-Brittannië (Franse lijnen) 33-38 cm Per fokker Neus dicht bij de grond
Labrador Retriever Groot-Brittannië 54-57 cm Per fokker Apporteur van watervogels
Golden Retriever Groot-Brittannië 51-61 cm Per fokker Zachte, veelzijdige apporteur
Drahthaar Duitsland 57-68 cm Per fokker Draadharige staande hond
Pointer Groot-Brittannië 61-69 cm Per fokker De standbeeldachtige aanwijzer
Griffon (Korthals) Nederland / Frankrijk 50-60 cm Per fokker Draadharige staande hond

De prijs van een pup bepaalt elke fokker zelf; zie de rasprofielen voor de details.

Hoe kies je je ras jachthond?

Voor een gezin dat vooral een sociale metgezel zoekt, blijven de Labrador of de Golden Retriever een veilige keuze, mits je hun elke dag echt laat bewegen. Voor een bescheidener woning of een minder ervaren baasje bieden de Cocker, de Bretonse Spaniël of de Kleine Münsterländer een compacter formaat en blijven ze toch erg actief. Voor een jager of een beoefenaar van speurdisciplines laten de drijvende honden (Beagle, Basset Hound, Sint-Hubertushond, Kopov) hun uitzonderlijke neus volop tot zijn recht komen. De Teckel ten slotte spreekt wie een kleine hond met een stevig karakter zoekt, zonder dat hij tegenwoordig nog altijd dassen hoeft te jagen.

Vergelijk de rassen van deze familie een voor een in onze rasprofielen van jachthonden, vind alle andere op de pagina Hondenrassen en ontdek onze gps-tracker, bijzonder nuttig om tijdens je wandelingen een jachthond in de gaten te houden met een neus zo scherp als die van jouw hond.

Welke hond past bij jou? Doe de test

Veelgestelde vragen.

Moet je jager zijn om een hond uit deze familie te adopteren?

Nee. Meerdere rassen uit deze familie, te beginnen met de Labrador en de Golden Retriever, komen tegenwoordig veel vaker voor als gezelschapshond dan als jachthond. Het gaat erom dat je aan hun behoefte aan lichamelijke en mentale inspanning voldoet, via jacht, hondensport of lange dagelijkse activiteiten.

Wat is het verschil tussen een drijvende en een staande hond?

Een drijvende hond (Beagle, Basset Hound, Sint-Hubertushond, Kopov) volgt een geurspoor op de grond en meldt het wild met zijn stem. Een staande hond (Staande Hond, Setter, Pointer, Spaniël) ruikt het wild en bevriest dan in aanwijshouding om het aan de jager te melden, zonder het te achtervolgen.

Kunnen deze honden in een appartement wonen?

Sommige rassen met een compacter formaat (Cocker, Bretonse Spaniël, Teckel) kunnen zich aan een appartement aanpassen, mits er lange, frequente uitjes zijn. De meest levendige rassen (Staande Hond, Pointer, Setter) gedijen daarentegen beter met toegang tot een buitenruimte en stevige lichaamsbeweging.

Waarom volgt mijn jachthond een geur zonder op het terugroepen te reageren?

Het is geërfd gedrag uit zijn selectie: zodra een drijvende of staande hond opgaat in een geurspoor, kan zijn jachtinstinct tijdelijk de opvoeding overheersen. Een terugroepen dat al op jonge leeftijd wordt getraind en alertheid in niet-omheind gebied blijven essentieel.

Bronnen en verwijzingen

  1. Drijvende honden: Beagle (al in 1475 in de Engelse literatuur vermeld, afstamming van de Talbot Hounds), Sint-Hubertushond / Bloodhound (legende van de abdij van Saint-Hubert, met historisch voorbehoud over de exacte herkomst; komst met Willem de Veroveraar niet aangetoond), Basset Hound — Beagle History, AKC ; Bloodhound, Wikipedia
  2. Continentale staande honden: Duitse Staande Hond Korthaar (in 1879 in Hannover gestandaardiseerd), Weimaraner (band met het hof van Weimar door de bronnen voorzichtig vermeld, rasclub opgericht in 1897), Griffon Korthals (gecreëerd door Eduard Karel Korthals vanaf 1873-1874) — German Shorthaired Pointer, Wikipedia ; Weimaraner, Wikipedia ; Wirehaired Pointing Griffon, Wikipedia
  3. Britse staande honden: oorsprong van de term “setter”, Engelse Setter gevormd door Edward Laverack vanaf 1826, Cocker Spaniel genoemd naar de jacht op houtsnippen en in 1892 gescheiden van de Springer Spaniel — English Setter, Wikipedia ; Cocker Spaniel, Wikipedia
  4. Labrador Retriever (afkomstig van de St. John’s Dog uit Newfoundland, graaf van Malmesbury) en Golden Retriever (kruising van Lord Tweedmouth vanaf 1865, mythe van de Russische circushonden in de jaren 1950 weerlegd) — Labrador Retriever History, AKC ; The Origins of the Golden Retriever Revisited, GRCA
  5. Etymologie en geschiedenis van de Teckel (Dachshund): “dassenhond”, al in het begin van de 18e eeuw in Duitse jachtboeken vermeld — Dachshund, Wikipedia

Deze informatie is bedoeld als richtlijn en vervangt het advies van een dierenarts niet. Alleen een dierenarts kan je hond onderzoeken en begeleiden.