- Het vruchtvlees van een abrikoos is in kleine hoeveelheden prima voor je hond, als je de pit en het steeltje eerst verwijdert.
- Een hele pit kan blijven steken in de keel en de darmen afsluiten.
- De kern in de pit bevat stoffen die cyanide vrijmaken als je hond erop kauwt of de pit stukbijt.
- Ook de bladeren en twijgen van de abrikozenboom zijn giftig, vooral wanneer ze verwelken.
- Reageer zo: bel je dierenarts als je hond een pit heeft ingeslikt of stukgebeten, ook als hij zich goed voelt.
In de zomer ligt er overal fruit: in de fruitschaal, op de tuintafel, onder de boom. Goed nieuws: het vruchtvlees van een abrikoos is niet gevaarlijk voor je hond. Het probleem is de pit, die twee heel verschillende risico's heeft: een mechanisch risico als hij hem heel inslikt en een giftig risico als hij erop kauwt. Dit artikel sluit aan op onze lijst met verboden voeding voor honden en laat zien hoe je je hond veilig van dit fruit laat genieten.
Mag een hond abrikozen eten?
Ja, het vruchtvlees wel. Volgens Pet Poison Helpline mag een hond het vruchtvlees van een abrikoos eten, maar niet de pit en het steeltje[3]. Een paar stukjes rijpe, gewassen abrikoos zonder pit zijn dus een prima zomers snoepje, af en toe.
Begin, zoals bij elk nieuw voedsel, met een kleine hoeveelheid: te veel fruit kan diarree geven, vooral bij een hond met een gevoelige spijsvertering.
De hele pit: verstikking en darmverstopping
De harde abrikozenpit is zo groot als een flinke knikker en kan vast komen te zitten in de keel, de maag of de darmen. Kleine honden lopen vooral risico op verstikking. Grotere honden, die de pit in één keer doorslikken, vooral op een darmverstopping.
Dit zijn de tekenen van een verstopping:
- herhaaldelijk braken;
- sloomheid en verlies van eetlust;
- persen op de ontlasting zonder resultaat;
- een pijnlijke buik.
Deze tekenen kunnen pas enkele uren na het inslikken verschijnen. Ga dan snel naar de dierenarts.
Ontsnappingsdrang
Altijd weten waar hij is. Live, zodra je hem zoekt.
Gps + Galileo, nauwkeurig tot op 5 m, virtueel hek met melding, dekking in heel Europa. De tracker voor 49 €, plus het abonnement vanaf 13,99 €/maand.
Ontdek de tracker
De kern van de pit en cyanide
In de pit zit een kern. Net als de bladeren en twijgen van de abrikozenboom bevat die cyanogene glycosiden, stoffen die cyanide kunnen vrijmaken. Zolang de pit heel blijft, komen die stoffen er nauwelijks uit. Pas wanneer de kern stukgebeten of fijngemalen wordt, komen ze in contact met de enzymen die het cyanide vrijmaken[1]. Een hond die op pitten kauwt, loopt dus meer risico dan een hond die er één heel inslikt.
Cyanide belet de cellen om zuurstof te gebruiken. De tekenen van een vergiftiging kunnen heel snel verschijnen, al binnen 15 tot 20 minuten[3]:
- snelle, daarna moeilijke ademhaling, hijgen;
- felrood tandvlees;
- wijde pupillen;
- braken, zwakte;
- stuiptrekkingen, bewusteloosheid.
Het risico is vooral groot bij los verkochte abrikozenpitten, die soms als voedingssupplement worden gegeten. In 2022 ging in Canada een golden retriever-pup aan de haal met een zak abrikozenpitten die het baasje in de auto bewaarde. Hij kreeg ademhalingsproblemen en ging hijgen en werd met spoed opgenomen. Doordat hij snel werd behandeld, herstelde hij volledig[4].
Bladeren, twijgen, boom: let op in de tuin
De twijgen, bladeren en zaden van de abrikozenboom bevatten cyanide. Ze zijn giftiger wanneer de plant verwelkt[2]: afgesneden takken na het snoeien, bladeren die in de herfst vallen. Heb je een abrikozenboom, raap dan gevallen vruchten op, laat gesnoeide takken niet rondslingeren en zorg dat je hond niet op de boom kauwt.
Perzik, pruim, kers: dezelfde familie, dezelfde voorzichtigheid
De abrikozenboom hoort bij het geslacht Prunus, net als de perzik-, pruimen- en kersenboom. Al die bomen hebben dezelfde cyanogene stoffen in hun pitten, bladeren en twijgen. De regel is dus dezelfde: vruchtvlees zonder pit in kleine hoeveelheid, nooit de pitten. Kersenpitten zijn klein en makkelijk in aantal te verslikken, dus daar moet je extra alert op zijn.
Een abrikoos mag best bij de kleine zomergenoegens van je hond horen, zolang de pit eruit is. De pit zelf houd je buiten bereik: ingeslikt kan hij de darmen blokkeren, stukgebeten kan hij vergiftigen. Wil je veilig variëren met fruit, bekijk dan onze gids over snoepjes voor honden voor meer ideeën.




