- Een hond mag appel eten, rauw of gekookt, in een paar schijfjes en zonder toegevoegde suiker.
- Klokhuis, steel en pitjes haal je eraf: het klokhuis kan verstikking geven, de pitjes bevatten sporen van cyanogene stoffen.
- Met schil levert appel meer vezels; zonder schil gaat hij makkelijker bij een hond met een gevoelige maag.
- Naturel appelmoes mag in kleine hoeveelheid. Appeltaart en gezoete appelmoes niet.
Knapperig, het hele jaar door te krijgen en geliefd bij veel honden: appel hoort bij het fruit dat we het liefst delen. Toch vraagt het een precieze voorbereiding: sommige delen van het fruit horen niet in zijn bak. Voorbereiding, hoeveelheden, appelmoes, zelfgemaakte chips en de pup: zo geef je hem appel zonder zorgen.
Mag een hond appels eten?
Ja. Appel bevat weinig calorieën en weinig vet en is goed te gebruiken als beloning[2]. Hij vult het rantsoen aan zonder het te vervangen, als incidentele snack. Alle soorten zijn geschikt, van zuur tot zoet, als het fruit maar rijp, gezond en goed gewassen is.
De troeven van appel
Qua voedingsstoffen vind je er vitamine C en A in, kalium, antioxidanten en vezels, voor een groot deel in de schil[1]. Appel bevat ook natuurlijke suiker: de American Kennel Club schat dat op ongeveer 19 gram per hele appel, een reden te meer om maar een paar schijfjes te geven.
Ontsnappingsdrang
Altijd weten waar hij is. Live, zodra je hem zoekt.
Gps + Galileo, nauwkeurig tot op 5 m, virtueel hek met melding, dekking in heel Europa. De tracker voor 49 €, plus het abonnement vanaf 13,99 €/maand.
Ontdek de tracker
De delen die je verwijdert
Het klokhuis en de steel
Hard en vezelig kunnen ze verstikking veroorzaken, vooral bij een kleine hond. Een groot stuk dat wordt ingeslikt, kan ook de darmen blokkeren. Laat je hond dus nooit een hele appel kauwen of een klokhuis oppakken dat op de grond ligt. Heeft hij er een ingeslikt, houd hem dan de komende uren goed in de gaten: braken, verlies van eetlust of buikpijn zijn een reden om je dierenarts te bellen.
De pitjes
Appelpitjes bevatten sporen van stoffen die cyanide vrijmaken. Een hond zou er heel veel van moeten eten om vergiftigd te raken, en een paar per ongeluk ingeslikte pitjes zouden hem niet moeten schaden. Dat is echter geen reden om ze te laten zitten: verwijder ze beter allemaal[2].
Hetzelfde principe geldt voor al het fruit: pitten, pitjes, klokhuizen en stelen haal je eraf voor het serveren[3].
Met of zonder schil?
De schil wordt door de meeste honden goed verdragen en levert extra vezels. Voor een hond die moeilijk verteert of appel voor het eerst proeft, is schillen makkelijker voor de vertering[1]. Was het fruit in elk geval grondig: appels uit de winkel kunnen resten van bespuitingen bevatten.
Appel of aardappel? Ondanks de naam heeft de aardappel niets met de appel te maken. Rauw, of met groene delen en kiemen, bevat hij solanine en mag je hem je hond niet geven. Gekookt en naturel mag hij af en toe, in kleine hoeveelheid. Het eten dat echt gevaarlijk voor hem is, staat in ons dossier verboden voedsel voor honden, handig om bij de hand te houden.
Hoeveel appel per dag?
Een hele appel is voor een hond meestal te veel. Houd in gedachten dat alle versnaperingen samen niet meer dan 10 % van zijn dagelijkse calorieën mogen uitmaken[4]. PetMD rekent met stukjes van ongeveer 2,5 cm zijde en 6 mm dik:
| Formaat | Stukjes appel per dag |
|---|---|
| Heel kleine hond, tot ongeveer 4,5 kg | 1 tot 2 |
| Kleine hond, ongeveer 5 tot 9 kg | 2 tot 3 |
| Middelgrote hond, ongeveer 10 tot 23 kg | 3 tot 4 |
| Grote hond, ongeveer 23 tot 41 kg | 4 tot 5 |
| Heel grote hond, boven 41 kg | 5 tot 6 |
Begin bij de eerste keer met één stukje. Te veel appel kan gasvorming, een opgeblazen gevoel of diarree geven. Heeft je hond diabetes of volgt hij een strikt dieet, vraag dan toestemming aan je dierenarts voordat je appel aan zijn menu toevoegt. En om de beloningen van de dag te verdelen, kan ons dossier over hondensnoepjes je helpen.
Appelmoes, chips, taart: wat past en wat niet
- Appelmoes: naturel en zonder toegevoegde suiker mag ze in kleine hoeveelheid. Vermijd gezoete of gekruide appelmoes of appelmoes met conserveermiddelen, en controleer op de “lichte” versies of er geen xylitol in zit[2]. In een ijsblokjesvorm gegoten en ingevroren levert ze een verfrissende traktatie op na de wandeling.
- Zelfgemaakte appelchips: dunne schijfjes, zonder klokhuis en pitjes, ongeveer twee uur gedroogd in de oven op lage temperatuur (rond 90 °C)[1]. Omdat drogen de suiker concentreert, geef je er minder van dan van verse appel.
- Gedroogde appel uit de winkel: vaak gezoet of met conserveermiddelen, dus liever niet.
- Appeltaart en gebak met appel: laat je liggen, door de suiker, het deeg en soms de nootmuskaat.
En voor een pup?
Zodra hij vast voer eet, mag een jonge hond appel ontdekken, in een kleine hoeveelheid. Geef hem eerst een dun schijfje of een klein, geschild blokje en controleer in de uren erna of hij geen jeuk of spijsverteringsklachten krijgt. Zijn maaltijden bestaan vooral uit groeivoer; in ons artikel over voeding voor pups lees je per leeftijd wat hij nodig heeft.
En peer?
Peer lijkt op appel en bereid je op dezelfde manier voor: zonder klokhuis en pitjes, in kleine stukjes. Wat erbij hoort, lees je in ons artikel peer en honden, en al het fruit en alle groente die mogen vind je op onze pagina wat mag een hond eten.


