Sappig en zoet: in het najaar heb je peren vaak bij de hand. Kijkt je hond smachtend toe terwijl jij er een eet? Hij mag best even proeven. Het vruchtvlees van een peer is een gezonde traktatie, mits je het klokhuis en de pitjes verwijdert en niet te veel geeft. Dit artikel vult onze gids over snoepjes en traktaties voor honden aan en laat zien hoe je hem peer geeft.
Mag een hond peer eten?
Ja. Het vruchtvlees van een peer is niet giftig voor honden. Verse, goed rijpe peer is een prima traktatie voor af en toe, in kleine stukjes en zonder pitjes, klokhuis en steel.
Eet je hond voor het eerst peer, begin dan met een klein stukje en let de uren erna op zijn spijsvertering.
Wat peer levert
Peer bevat vezels, die de spijsvertering ondersteunen, vitamine C en vitamine A, en antioxidanten zoals flavonoïden, anthocyanen, luteïne en zeaxanthine[1].
Daarmee is peer een betere traktatie dan een industrieel koekje. Verwacht van fruit toch geen bijzonder effect op zijn gezondheid: met volwaardige, goed passende voeding krijgt je hond al wat hij nodig heeft.
Ontsnappingsdrang
Altijd weten waar hij is. Live, zodra je hem zoekt.
Gps + Galileo, nauwkeurig tot op 5 m, virtueel hek met melding, dekking in heel Europa. De tracker voor 49 €, plus het abonnement vanaf 13,99 €/maand.
Ontdek de tracker
Pitjes, klokhuis en steel: verwijderen
Dit is de belangrijkste voorzorgsmaatregel. De pitjes, de steel en de blaadjes van de peer bevatten sporen van cyanide. Ze kunnen ook verstikking of zelfs een darmafsluiting veroorzaken, vooral bij kleine honden[1].
In grote hoeveelheden zijn de pitjes giftig[2]. Het klokhuis bevat ze, dus geef het niet, ook niet als je hond erom bedelt. Haal het altijd weg en laat geen restjes peer binnen zijn bereik liggen.
Hetzelfde geldt voor de pitten en stenen van ander fruit. In ons artikel over abrikoos en honden leggen we uit hoe deze cyanogene stoffen werken.
En de schil?
De schil van een peer is meestal onschadelijk. Bij gevoelige honden kan ze wel milde spijsverteringsklachten geven. Heeft je hond een gevoelige maag, schil de peer dan eerst: hij krijgt dan iets minder antioxidanten binnen, maar verteert het beter.
Peren uit blik, compote en desserts: vermijden
Alleen verse peer is geschikt. Peren uit blik of op siroop bevatten te veel suiker, dat het maag-darmstelsel kan irriteren en gewichtstoename in de hand werkt. Hetzelfde geldt voor gezoete compote, taarten, desserts en alle bereidingen met peer waaraan suiker of kunstmatige ingrediënten zijn toegevoegd.
Net als mango is peer van nature zoet: je hoeft er niets aan toe te voegen.
Hoeveel peer mag je geven?
Peer is een traktatie: samen met de andere beloningen van de dag mag ze niet meer dan 10 % van de dagelijkse calorieën van je hond uitmaken[3]. Volgens de WSAVA komt dat bijvoorbeeld neer op ongeveer 24 kcal per dag voor een hond van 4 kg en 64 kcal voor een hond van 15 kg.
Een paar concrete richtlijnen:
- Voor een kleine hond volstaat af en toe een plakje peer; een hele peer is waarschijnlijk te veel[2].
- Als stukgrootte noemt PetMD een hapje van ongeveer 2,5 cm breed en 0,6 cm dik, aan te passen aan het formaat van je hond.
- Bij te veel kan peer spijsverteringsklachten geven: wordt zijn ontlasting zachter, verklein dan de portie.
Hoe bereid je peer voor je hond?
- Kies een verse, rijpe peer.
- Was de peer grondig.
- Verwijder de steel, de blaadjes, het klokhuis en alle pitjes.
- Schil de peer als je hond een gevoelige spijsvertering heeft.
- Snijd de peer in kleine stukjes, passend bij het formaat van je hond, en houd hem in de gaten terwijl hij eet.
Wil je variëren met fruit? Ook clementine kan in kleine hoeveelheden, met eigen aandachtspunten.
Vers, rijp, zonder pitjes en in kleine stukjes is peer een gezonde traktatie waar veel honden dol op zijn. Onthoud drie dingen: geen klokhuis, geen peer uit blik en redelijke porties.




