- Knoflook is giftig voor honden, of hij nu rauw, gekookt, gedroogd of als poeder is.
- Hij is 3 tot 5 keer giftiger dan ui, die tot dezelfde familie hoort.
- Hij beschadigt rode bloedcellen en kan bloedarmoede veroorzaken die pas dagen na het eten opduikt.
- Anders dan vaak wordt gedacht, is het geen natuurlijk middel om je hond te geven, bijvoorbeeld tegen vlooien.
- Reageer zo: bel je dierenarts zodra je hond knoflook heeft gegeten, ook als hij zich goed voelt.
Knoflook heeft een goede naam: hij zou gezond zijn voor mensen en sommigen raden hem zelfs voor honden aan. Toch is knoflook voor je hond giftig, en zelfs giftiger dan ui. Omdat hij in veel gerechten, sauzen en kruidenmixen zit, kan je hond er iets van binnenkrijgen zonder dat iemand het merkt. Dit artikel sluit aan op onze lijst met verboden voeding voor honden en zet de risico's en de juiste aanpak op een rij.
Waarom is knoflook giftig voor honden?
Knoflook hoort bij de familie van de Allium, net als ui, sjalot, bieslook en prei. Ze bevatten allemaal zwavelverbindingen die, eenmaal in het bloed, de rode bloedcellen beschadigen. Het lichaam breekt die beschadigde cellen af, met hemolytische anemie als gevolg: het bloed vervoert minder goed zuurstof.
Het mechanisme is hetzelfde als bij ui, die we uitleggen in ons artikel over uien en honden. Het verschil zit in de sterkte: bij gelijke hoeveelheid is knoflook veel gevaarlijker.
Giftiger dan ui
Volgens de Merck Veterinary Manual is knoflook 3 tot 5 keer giftiger dan ui[1]. Een kleine hoeveelheid knoflook kan dus dezelfde uitwerking hebben als een veel grotere hoeveelheid ui.
Net als bij ui maakt koken knoflook niet onschadelijk, en geconcentreerde vormen zijn het vaakst de oorzaak: poeder, gedroogde vlokken, bereidingen uit een zakje[1]. Bij knoflook gaat het onder meer om:
- knoflookpoeder en knoflookgranulaat;
- knoflookzout en kruidenmixen;
- marinades, sauzen en knoflookboter;
- knoflookbrood, pizza's en kant-en-klare gerechten.
Ontsnappingsdrang
Altijd weten waar hij is. Live, zodra je hem zoekt.
Gps + Galileo, nauwkeurig tot op 5 m, virtueel hek met melding, dekking in heel Europa. De tracker voor 49 €, plus het abonnement vanaf 13,99 €/maand.
Ontdek de tracker
Een gedocumenteerd geval
In 2005 beschreef een Amerikaans veterinair tijdschrift het geval van een dwergschnauzer van 7,2 kg die twee dagen na het eten van Chinese ravioli met knoflook en Chinese bieslook bij de dierenarts kwam. Hij at niet meer, was licht sloom, had donkere urine en ernstige bloedarmoede[3]. Na behandeling herstelde hij binnen enkele weken en kreeg hij geen terugval.
Dit geval toont de twee valkuilen van knoflook goed: hij zat verstopt in een gerecht en de tekenen kwamen pas enkele dagen later.
De symptomen
In de uren na het eten kunnen maag- en darmklachten optreden: braken, diarree, verlies van eetlust. Ze komen niet altijd voor.
De tekenen van bloedarmoede volgen later, meestal 3 tot 5 dagen na het eten[1]:
- vermoeidheid, zwakte, weinig puf;
- bleek of geelachtig tandvlees;
- donkere, roodachtige of bruine urine;
- snelle ademhaling en hartslag, kortademig bij inspanning;
- in ernstige gevallen een ineenstorting.
Niet elke hond reageert even sterk op knoflook. Volgens Pet Poison Helpline zijn Japanse rassen, zoals de Akita of de Shiba Inu, er gevoeliger voor[2].
Knoflook tegen vlooien: een slecht idee
Soms lees je dat knoflook geven vlooien of wormen op afstand houdt. Waar dit geloof ook vandaan komt, het botst met een vaststaand feit: knoflook is giftig voor honden. Hem als middel gebruiken, zeker regelmatig, stelt je hond bloot aan bloedarmoede zonder aangetoonde winst.
Wil je je hond beschermen tegen parasieten, kies dan producten die voor honden zijn gemaakt en die je dierenarts goedkeurt. Pipet, halsband of tablet: we zetten de opties naast elkaar in onze gids over vlooienmiddelen voor honden.
Knoflook is voor een hond geen voedsel en ook geen medicijn. Giftiger dan ui, vaak verstopt in onze gerechten, kan hij dagen nadat hij is gegeten bloedarmoede veroorzaken. De regel is simpel: geen knoflook in zijn bak, geen gekruide restjes, en bel je dierenarts als je hond het toch heeft gegeten.




