Chow chow w skrócie
Chow chow ma wzorzec FCI nr 205 (wersja z 13 października 2010 r.) i należy do Grupy 5 (szpice i psy w typie pierwotnym), Sekcji 5 („szpice azjatyckie i rasy pokrewne”). Oficjalny wzorzec nie podaje masy ciała; poradniki mówią zwykle o 20–32 kg, zależnie od płci i linii hodowlanej. Jego najbardziej znaną cechą pozostaje granatowo-czarny, czasem fioletowy język – rzadka cecha genetyczna, którą dzieli z shar pei i praktycznie żadną inną rasą[1][2].
Pochodzenie i historia
Chow chow pochodzi z północnych Chin i jest jedną z najstarszych znanych ras psów. Badania genetyczne zaliczają go do ras „bazalnych”, których korzenie sięgają czasów sprzed powstania nowoczesnych ras, wyselekcjonowanych w XIX wieku; jego linia miała oddzielić się od pozostałych linii psów kilka tysięcy lat temu. Historycznie służył zarówno do polowań, jak i do stróżowania. Marco Polo miał wspominać o używaniu tych psów do ciągnięcia sań po bagnistym terenie. Uporczywa legenda przypisuje jednemu z chińskich władców kilka tysięcy takich psów. Na Zachodzie rasa rozpowszechniła się dopiero w XIX wieku[2].
Charakter i potrzeby
Chow chow to pies pełen godności, spokojny i niezależny. Powściągliwością i brakiem ciągłej potrzeby zadowalania człowieka bardziej przypomina kota niż większość psów. Mocno przywiązany do domowników, wobec obcych pozostaje zdystansowany i z natury nie okazuje wylewnie uczuć.
- Ruch Umiarkowany: wystarczą regularne spacery, nie potrzebuje intensywnej aktywności.
- Tolerancja upału Słaba ze względu na gęstą, podwójną szatę: latem cień i świeża woda są niezbędne.
- Pielęgnacja sierści Wymagająca: częste szczotkowanie, by nie tworzyły się kołtuny, zwłaszcza w okresach linienia.
- Towarzyskość Z natury powściągliwy; wczesna socjalizacja pomaga wychować zrównoważonego dorosłego psa.
Chow chow jest przywiązany do swojego terenu i rzadko oddala się sam z siebie, ale na wszelki wypadek może nosić lokalizator GPS dla psa podczas wyjść w teren.
Skłonność do ucieczek
Zawsze wiesz, gdzie jest. Na żywo, gdy tylko go szukasz.
GPS + Galileo z dokładnością do 5 m, wirtualne ogrodzenie z alertem, zasięg w całej Europie. Lokalizator za 49 €, do tego abonament od 13,99 €/mies.
Poznaj lokalizator
Zdrowie
Według uznanego brytyjskiego badania długości życia psów chow chow żyje średnio ok. 12,1 roku – to niemal tyle, ile wynosi średnia dla mieszańców (12 lat), ale nieco mniej niż średnia dla wszystkich psów rasowych (12,7 roku)[2].
Dysplazja stawów łokciowych
To najlepiej udokumentowana i najbardziej niepokojąca predyspozycja tej rasy. Według oficjalnych statystyk brytyjskiego programu badań BVA/Kennel Club za 2024 rok 64% z 213 ocenionych psów miało dysplazję stawów łokciowych w jakimś stopniu (stopnie 1–3), w tym 56 przypadków stopnia 3, czyli z wyraźnymi zmianami zwyrodnieniowymi. To jeden z najwyższych wskaźników wśród ras objętych tymi badaniami. Badanie rentgenowskie psów hodowlanych jest więc bardzo zalecane[3].
Dysplazja stawów biodrowych i entropium
W rasie udokumentowano też predyspozycję do dysplazji stawów biodrowych. Entropium – podwinięcie powieki do wewnątrz, któremu sprzyjają charakterystyczne dla rasy fałdy skóry wokół oczu – od dawna opisuje się jako predyspozycję rasy zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych (podstawowe badania z 1963 i 2002 roku)[4].
Rak żołądka i autoimmunologiczne choroby skóry
Kilka badań retrospektywnych, w tym fińskie badanie opublikowane w „Acta Veterinaria Scandinavica”, wymienia chow chow wśród ras, u których historycznie notowano zwiększone ryzyko raka żołądka; literatura weterynaryjna opisuje tę predyspozycję od kilku dziesięcioleci. W rasie regularnie opisuje się też choroby skóry o podłożu autoimmunologicznym (m.in. pęcherzycę liściastą) i skłonność do atopowego zapalenia skóry[5].
Te informacje mają charakter poglądowy i nie zastępują porady weterynarza – tylko on może zbadać twojego psa i czuwać nad jego zdrowiem. Ze względu na wysoką częstość dysplazji stawów łokciowych oraz udokumentowane ryzyko chorób przewodu pokarmowego i skóry w przypadku tej rasy szczególnie zalecane są regularne wizyty u weterynarza i dobrze dobrane ubezpieczenie zdrowotne.
Wychowanie
Chow chow jest inteligentny, ale niezależny i w odróżnieniu od wielu innych ras nie ma naturalnej potrzeby zadowalania opiekuna. Potrzebuje cierpliwego, konsekwentnego wychowania, bez walki o dominację.
Dwa priorytety:
- Wczesna socjalizacja, kluczowa u psa, który z natury jest powściągliwy wobec obcych.
- Regularne dotykanie i oglądanie od szczenięcia (łapy, uszy, pysk), by ułatwić zabiegi pielęgnacyjne i szczotkowanie w dorosłym życiu.
Ta rasa lepiej sprawdzi się u cierpliwego i doświadczonego opiekuna niż jako pierwszy pies.
Budżet i cena
Cenę szczenięcia chow chow z rodowodem ustala hodowca: zależy od linii, wyników rodziców i badań, a przebadani rodzice zwykle ją podnoszą. Porównaj oferty kilku hodowli zrzeszonych w ZKwP.
Planując roczny budżet, uwzględnij karmę, pielęgnację sierści, profilaktykę weterynaryjną (szczepienia, odrobaczanie, ochrona przed pasożytami) i ubezpieczenie zdrowotne, tu szczególnie zalecane ze względu na udokumentowane w rasie predyspozycje ortopedyczne i choroby przewodu pokarmowego. Związek Kynologiczny w Polsce radzi, by przed zakupem ocenić swoje możliwości czasowe, mieszkaniowe i finansowe, a przy odbiorze szczenięcia podpisać umowę i otrzymać metrykę[6].
Czy chow chow to pies dla ciebie?
Ten pies pasuje do cierpliwego opiekuna, który szuka towarzysza pełnego godności i niezależnego, a nie wylewnego, i jest gotów zadbać o regularną pielęgnację sierści i uważną opiekę weterynaryjną.
Nie sprawdzi się w domu, w którym oczekuje się psa otwartego na obcych od pierwszego spotkania, ani w bardzo gorącym klimacie, w którym gęste futro byłoby dla niego obciążeniem. Zanim się zdecydujesz, dowiedz się, jak odpowiedzialnie adoptować psa.




