Twój pies może mieć robaki bez żadnego sygnału ostrzegawczego, i to wręcz najczęstszy przypadek. Odrobaczanie jest jednak jednym z najprostszych i najskuteczniejszych działań profilaktycznych dla jego zdrowia i zdrowia twojej rodziny. W tym przewodniku, który uzupełnia nasz materiał o zdrowiu psa, odpowiadamy na trzy najważniejsze pytania: dlaczego odrobaczać, jak często i jak się do tego zabrać w praktyce.
Dlaczego odrobaczanie psa jest niezbędne
Odrobaczanie psa jest niezbędne, bo pasożyty wewnętrzne są częste, często niewidoczne i mogą szkodzić zdrowiu zarówno psa, jak i ludzi w domu.
Czym jest odrobaczanie?
Odrobaczanie polega na podaniu psu leku, środka na odrobaczanie, który usuwa pasożyty wewnętrzne obecne w jego organizmie, potocznie zwane robakami. Wyróżnia się głównie nicienie (jak glisty, bardzo częste u szczeniąt) i płazińce (jak tasiemce). Choć większość osiedla się w układzie pokarmowym, niektóre pasożyty mogą dotrzeć do innych narządów: płuc, serca lub wątroby.
Wbrew powszechnej opinii nie wszystkie środki na odrobaczanie są takie same: każdy preparat działa na określone spektrum pasożytów. To jeden z powodów, dla których preparat wybiera się z weterynarzem, zależnie od pasożytów, które naprawdę zagrażają twojemu psu[4].
Ryzyko dla psa
Zarażenie robakami może dawać subtelne objawy (matowa sierść, mniej energii) albo wyraźniejsze: wymioty, biegunkę, utratę wagi, wzdęty brzuch u szczenięcia. Takie powtarzające się zaburzenia trawienia zawsze powinny zresztą kierować myśli ku pasożytom jako możliwej przyczynie (poświęcamy temu osobny artykuł: zaburzenia trawienia u psa). Nieleczone, silne zarażenie może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza niedokrwistości lub niedrożności jelit, szczególnie u szczenięcia i osłabionego psa.
Sprawa całej rodziny
Niektóre robaki psa mogą się przenosić na człowieka: mówimy o zoonozach. Jaja pasożytów, obecne w stolcu, a potem w otoczeniu, mogą zakazić domowników. Ryzyko dotyczy przede wszystkim małych dzieci, które bawią się na podłodze i biorą ręce do buzi, a także osób starszych lub z osłabioną odpornością. Także dlatego europejscy eksperci zalecają rozsądne i regularne odrobaczanie, a nie tylko wtedy, gdy pies wydaje się chory[1].
Kiedy i jak często odrobaczać psa
Właściwa częstotliwość odrobaczania zależy od wieku psa i jego trybu życia i zawsze ustala się ją z weterynarzem. Oto punkty odniesienia zalecane przez ESCCAP, europejską organizację referencyjną w dziedzinie parazytologii zwierząt domowych[2][3]:
| Profil psa | Zalecana częstotliwość |
|---|---|
| Szczenię (od 2. tygodnia) | Co 2 tygodnie, do 2 tygodni po odsadzeniu |
| Szczenię po odsadzeniu | 1 raz w miesiącu do 6. miesiąca (do końca wzrostu u ras średnich i dużych) |
| Dorosły pies, „klasyczny” tryb życia | Kilka razy w roku, zależnie od oceny ryzyka dokonanej z weterynarzem |
| Pies wysokiego ryzyka (polowania, zjadanie zdobyczy, życie na zewnątrz) | Wzmocniony rytm, nawet do raz w miesiącu |
| Suka w ciąży | Specjalny protokół: odrobaczenie matki chroni szczenięta |
Tryb życia bardzo zmienia sytuację: pies, który poluje, zjada zdobycz, ma kontakt z innymi zwierzętami lub jest karmiony surowym mięsem, jest bardziej narażony. Obecność małych dzieci w domu też zachęca, by nie rozciągać odstępów między zabiegami. Wreszcie starszy pies, którego odporność słabnie, zasługuje na uważną opiekę, jak w przypadku całego jego zdrowia (zob. nasz przewodnik o starszym psie).
Badanie kału: rozsądna alternatywa
Zamiast odrobaczać systematycznie „na ślepo”, weterynarz może wykonać badanie kału, czyli badanie stolca, które szuka obecności jaj pasożytów. Pozwala to leczyć tylko wtedy, gdy to konieczne. Według ESCCAP regularne badanie kału, wykonywane tak często, jak zalecane odrobaczanie, może być dobrą alternatywą dla odrobaczania „na zapas”[1]. Gdy ryzyka nie da się dokładnie ocenić, zasada pozostaje jednak taka, by odrobaczać.
Skłonność do ucieczek
Zawsze wiesz, gdzie jest. Na żywo, gdy tylko go szukasz.
GPS + Galileo z dokładnością do 5 m, wirtualne ogrodzenie z alertem, zasięg w całej Europie. Lokalizator za 49 €, do tego abonament od 13,99 €/mies.
Poznaj lokalizator
Jak odrobaczać: formy i metoda
Odrobaczenie psa trwa mniej niż minutę, gdy ma się odpowiednią formę preparatu i dobrą technikę.
Tabletka, pipeta czy pasta: wybierz odpowiednią formę
Środek na odrobaczanie występuje w kilku formach: tabletka (najczęstsza, czasem smaczna), pasta doustna (wygodna dla szczenięcia) albo pipeta nakładana na skórę (przydatna u psów, którym nie da się nic dać do połknięcia). Skuteczność zależy mniej od formy niż od spektrum preparatu: to weterynarz wskaże właściwy środek, zależnie od pasożytów, na które celujesz[4].
Jak podać środek, nie robiąc z tego walki
Schowany w kulce jedzenia, podany prosto w głąb pyska albo zastąpiony smaczną formą: istnieje kilka technik, dzięki którym podanie przebiega dobrze nawet przy nieufnym psie. Opisujemy je krok po kroku w artykule jak podać psu tabletkę.
Środek na odrobaczanie i na pchły: dwie różne ochrony
Uwaga na klasyczne pomylenie: środek na odrobaczanie działa na pasożyty wewnętrzne (robaki), a środki przeciw pasożytom zewnętrznym celują w pchły, kleszcze i inne uciążliwości sierści. Jedno nie zastępuje drugiego: pies prawidłowo odrobaczony może mieć pchły i odwrotnie. Dla części zewnętrznej zajrzyj do naszego przewodnika o pasożytach zewnętrznych psa.
Objawy, że pies ma robaki
Pies może mieć robaki bez widocznych objawów, ale niektóre oznaki powinny niepokoić: robaki widoczne w stolcu lub wokół odbytu, „jeżdżenie po podłodze” (pies przesuwa pupę po ziemi), powtarzająca się biegunka lub wymioty, chudnięcie mimo dobrego apetytu, wzdęty brzuch u szczenięcia, matowa sierść. Żaden z tych objawów nie jest swoisty, bo mogą mieć inne przyczyny, ale ich obecność uzasadnia wizytę. Żeby szerzej uczyć się wychwytywać sygnały ostrzegawcze, zobacz objawy choroby u psa.
Trzy mity o odrobaczaniu
„Pies mieszkający w bloku nie ma robaków.” Nieprawda: jaja pasożytów wnosimy też na butach, podczas codziennych spacerów lub przez kontakt z innymi zwierzętami. Ryzyko jest mniejsze niż na wsi, ale nie zerowe.
„Środek na odrobaczanie chroni przez kilka miesięcy.” Nieprawda: powszechne środki na odrobaczanie nie mają działania przedłużonego. Usuwają robaki obecne w chwili podania, ale nie wykluczają ponownego zarażenia: według ESCCAP nawet odrobaczanie co 3 miesiące go nie eliminuje[2]. Właśnie dlatego liczy się regularność.
„Naturalny środek wystarczy.” Ostrożnie: skuteczność „naturalnych środków na odrobaczanie” (czosnek, ziemia okrzemkowa, zioła) nie jest potwierdzona naukowo. Nie zastępują leczenia o ustalonym spektrum i skuteczności. W razie wątpliwości porozmawiaj z weterynarzem, zamiast pozwolić, by zarażenie się rozwinęło.
Regularne odrobaczanie to ochrona psa przed niewidocznym ryzykiem, a troska o niego obejmuje też obserwację jego codzienności: apetytu, energii, snu. To cała filozofia naszego materiału o zdrowiu psa oraz monitorowania dobrostanu, które oferuje lokalizator GPS Jagger Lewis, pomagający wychwycić zmiany aktywności twojego towarzysza z dnia na dzień.




