Psy myśliwskieOpis rasy

Pies św. Huberta (bloodhound).

W skrócie. Pies św. Huberta, czyli bloodhound, to duży belgijski pies gończy obdarzony najlepszym węchem w psim świecie. Łagodny i flegmatyczny mimo potężnej postury, świetnie sprawdza się w tropieniu i poszukiwaniu ludzi – to umiejętność, którą od stuleci przekazuje się od czasów belgijskich Ardenów.

  • Łagodny i spokojny
  • Ruch umiarkowany, ale konieczny
  • Obfite ślinienie
Le Chien de Saint-Hubert (Bloodhound)

Najważniejsze fakty

Pochodzenie
Belgia
Wzrost
62–68 cm
Waga
40–54 kg
Długość życia
8–10 lat
Zakup szczenięcia
Hodowla ZKwP
Wzorzec FCI
nr 84

Pies św. Huberta w skrócie

Przy 62–68 cm w kłębie, w zależności od płci, pies św. Huberta imponuje potężną posturą. Ma krótką, gęstą sierść w kolorze rudobrązowym z czarną maską. FCI uznaje go pod numerem wzorca 84 w grupie 6 (psy gończe i rasy pokrewne), a rasa nadal podlega próbie pracy[1].

Pochodzenie i historia

Rasa wywodzi się od psów myśliwskich hodowanych od VII wieku w belgijskich Ardenach, a następnie selekcjonowanych przez mnichów z opactwa Saint-Hubert, którzy odegrali kluczową rolę w jej powstaniu[2]. Nazwę zawdzięcza Hubertowi z Liège (ok. 656–727), szlachcicowi i zapalonemu myśliwemu, który został pierwszym biskupem Liège i według tradycji hodował psy zdolne iść każdym tropem, nawet starym. Po śmierci ogłoszono go świętym; jest patronem myśliwych[2][4].

Często mówi się, że jej przodkowie przepłynęli kanał La Manche z Wilhelmem Zdobywcą, po inwazji normańskiej w 1066 roku, ale nic tego nie potwierdza; bloodhound pojawia się w tekstach angielskich już w pierwszej połowie XIV wieku[5]. W Anglii rasa rozwinęła się bardzo dobrze pod nazwą „bloodhound” – dosłownie „pies krwi”, czyli pies czystej krwi – podczas gdy we Francji po 1789 roku niemal całkowicie zanikła. To w Anglii ukształtował się współczesny pies św. Huberta, m.in. dzięki temu, że od XIX wieku policja używała go do tropienia ludzi[2].

Charakter i potrzeby

Wzorzec opisuje go jako psa łagodnego, flegmatycznego, miłego i towarzyskiego, szczególnie przywiązanego do opiekuna.

  • Instynkt tropienia Wyjątkowy: gdy pies św. Huberta złapie zapach, potrafi zignorować przywołanie.
  • Ruch Umiarkowany, ale konieczny: długie marsze i kłus sprawdzają się lepiej niż sporty wymagające gwałtownego wysiłku.
  • Ślinienie się Obfite, ze względu na długie, obwisłe fafle.
  • Pielęgnacja Luźną, obfitą skórę trzeba regularnie oglądać i czyścić, by w fałdach nie pojawiały się podrażnienia.

Jest cierpliwy wobec dzieci i spokojny w domu. Najlepiej sprawdzi się dom z dobrze ogrodzonym ogrodem, bo ten duży pies potrzebuje przestrzeni. Wyjątkowy instynkt tropienia i zawodne przywołanie sprawiają, że lokalizator GPS dla psa jest dla niego niemal niezbędny: może iść za zapachem przez kilka kilometrów, nie myśląc o drodze powrotnej.

Skłonność do ucieczek

Zawsze wiesz, gdzie jest. Na żywo, gdy tylko go szukasz.

GPS + Galileo z dokładnością do 5 m, wirtualne ogrodzenie z alertem, zasięg w całej Europie. Lokalizator za 49 €, do tego abonament od 13,99 €/mies.

Poznaj lokalizator
Lokalizator GPS zamocowany na obroży psa

Zdrowie

Pies św. Huberta żyje stosunkowo krótko, 8–10 lat, i warto znać kilka schorzeń typowych dla rasy.

Rozszerzenie i skręt żołądka

U tego dużego psa z głęboką klatką piersiową to stan bezpośredniego zagrożenia życia. Co najmniej dwa mniejsze posiłki dziennie i unikanie intensywnego wysiłku tuż przed jedzeniem i po nim zmniejszają ryzyko.

Dysplazja stawów biodrowych

To wada stawów częsta u dużych ras. Prześwietlenie psów hodowlanych ogranicza jej przekazywanie potomstwu.

Ektropion i entropion

To wady powiek związane z typową dla wzorca obfitą skórą. Grożą podrażnieniem, zapaleniem spojówek, a nawet owrzodzeniem rogówki. Czasem potrzebna jest korekcja chirurgiczna.

Przewlekłe zapalenie uszu i nadwaga

Długie, zwisające i słabo wentylowane uszy sprzyjają namnażaniu się drobnoustrojów. Pies tej wielkości szybko też tyje, gdy ma za mało ruchu, co dodatkowo obciąża stawy i serce.

Te informacje mają charakter poglądowy i nie zastępują porady weterynarza – tylko on może zbadać twojego psa i czuwać nad jego zdrowiem.

Wspieraj jego stawy na co dzieńSuplement na stawy: glukozamina, chondroityna, kryl – opracowany z naszym francuskim laboratorium.

Wychowanie

Wychowanie psa św. Huberta wymaga cierpliwości i konsekwencji. Według wzorca jest równie wrażliwy na pochwały, co na korekty, dlatego szczególnie dobrze sprawdza się u niego metoda pozytywna: nagrody i zachęta.

Dwa priorytety:

  • Wczesna socjalizacja z ludźmi, w różnych otoczeniach i z innymi zwierzętami.
  • Ćwiczenie przywołania – rozpoczęte bardzo wcześnie i utrwalane przez całe życie, bo instynkt tropienia zawsze może wziąć górę.

Wielu opiekunów daje ujście jego instynktowi przez prowadzone ćwiczenia tropienia lub pracy nosem, takie jak mantrailing czy szukanie przedmiotów.

Budżet i cena

Cenę szczenięcia z rodowodem ustala hodowca: zależy ona od linii, wyników rodziców i wykonanych badań. Porównaj oferty kilku hodowli zrzeszonych w ZKwP.

Stałe wydatki obejmują duże ilości dobrej karmy dla dużych ras oraz ubezpieczenie zdrowotne – tym bardziej przydatne, że niektóre zabiegi, zwłaszcza na oczach lub żołądku, bywają kosztowne.

Czy pies św. Huberta to pies dla ciebie?

To pies dla cierpliwego opiekuna, który ma przestrzeń (dom z dobrze ogrodzonym ogrodem) i jest gotów pogodzić się z potężnym instynktem tropienia oraz wymagającą nauką przywołania.

Nie nadaje się do ciasnego mieszkania, dla opiekuna, który nie ma czasu na naukę przywołania, ani dla kogoś, kto szuka żywego, czujnego psa stróżującego. Zanim się zdecydujesz, sprawdź, jak odpowiedzialnie adoptować psa.

Czy to pies dla mnie? Rozwiąż test Zobacz inne psy myśliwskie i porównaj

Najczęstsze pytania.

Czy pies św. Huberta bardzo się ślini?

Tak, długie, obwisłe fafle powodują obfite ślinienie się, zwłaszcza po piciu lub jedzeniu. To nieodłączna cecha rasy, którą trzeba wziąć pod uwagę przed decyzją.

Czy pies św. Huberta to dobry pies rodzinny?

Tak, to jedna z jego mocnych stron: łagodny, flegmatyczny i szczególnie przywiązany do opiekuna, jest cierpliwy wobec dzieci i spokojny w domu, o ile ma zaspokojoną potrzebę ruchu.

Czy pies św. Huberta łatwo ucieka?

Ryzyko wynika głównie z instynktu tropienia: gdy złapie zapach, potrafi zignorować przywołanie i iść tropem na duże odległości. Dobrze ogrodzony ogród i nauka przywołania od szczenięcia zmniejszają to ryzyko.

Czy pies św. Huberta nadaje się do mieszkania?

To nie jest idealne rozwiązanie dla tak dużego psa: lepiej sprawdzi się dom z dobrze ogrodzonym ogrodem, zarówno ze względu na jego rozmiar, jak i codzienną potrzebę przestrzeni.

Czym pies św. Huberta różni się od basset hounda?

Obie rasy łączy wyjątkowy węch i pochodzenie związane z psami św. Huberta, ale basset hound to niski pies o bardzo krótkich łapach, a pies św. Huberta to duży pies gończy o wysokości ponad 60 cm w kłębie. Różni je też dawne przeznaczenie: basset poluje w tempie pieszego myśliwego, a pies św. Huberta świetnie radzi sobie z tropieniem na duże odległości.

Ile kosztuje szczenię psa św. Huberta?

Cenę ustala hodowca, więc porównaj oferty kilku hodowli zrzeszonych w ZKwP. Trzeba też zaplanować stałe wydatki, zwłaszcza na karmę dostosowaną do dużego psa.

Źródła

  1. Fédération Cynologique Internationale, wzorzec FCI nr 84 – Chien de Saint-Hubert (Bloodhound), 2001. fci.be
  2. chien.com, historia rasy Saint-Hubert – geneza i rozprzestrzenienie na świecie. chien.com
  3. Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP), „Zanim kupisz psa” – gdzie szukać zarejestrowanych hodowli, umowa kupna, metryka i rodowód. zkwp.pl
  4. Wikipedia (angielska), „Hubert of Liège” – daty (ok. 656–727), pierwszy biskup Liège, patron myśliwych. en.wikipedia.org
  5. Wikipedia (angielska), „Bloodhound” – pierwsze wzmianki w Anglii w XIV wieku, sprowadzenie przez Wilhelma Zdobywcę nieudokumentowane. en.wikipedia.org

Te informacje mają charakter poglądowy i nie zastępują porady weterynarza. Tylko on może zbadać twojego psa i czuwać nad jego zdrowiem.