- Szczeniak, który płacze w nocy, to normalne na początku: śpi sam po raz pierwszy, z dala od matki i rodzeństwa.
- Ustaw jego posłanie blisko siebie na pierwsze noce, a potem stopniowo je odsuwaj.
- Nie zostawiaj go, żeby „wypłakał się do końca”, ale nie zamieniaj nocy w czas pieszczot: sprawdź, czy nie potrzebuje wyjść, a potem spokojnie go uspokój.
- Przed 12. tygodniem życia zaplanuj co najmniej jedno nocne wyjście: nie wytrzyma jeszcze całej nocy.
- Równie ważne jest to, co dzieje się w ciągu dnia: aktywność, drzemki, dostatecznie wczesny ostatni posiłek i krótkie chwile samotności.
Pierwsza noc ze szczeniakiem miała być spokojna. Ledwo gaśnie światło, zaczyna się ciche skomlenie, potem płacz, czasem wycie. Spokojnie: to jedna z najczęstszych sytuacji u nowych opiekunów i nie trwa długo. Szczeniak nie stroi fochów: poznaje samotność, nocą, w nieznanym miejscu. Poniżej piszemy, dlaczego płacze, jak przygotować pierwsze noce, jak reagować, gdy płacze, i jak długo to zwykle trwa.
Dlaczego szczeniak płacze w nocy?
Nigdy nie spał sam
Do przyjazdu do Ciebie szczeniak zawsze spał wtulony w matkę i rodzeństwo. Znalezienie się samemu, w ciemności, w miejscu, którego jeszcze nie zna, może go bardzo wytrącić z równowagi[1].
Musi wyjść
Młody szczeniak nie wytrzyma całej nocy. Przed 12. tygodniem życia większość potrzebuje co najmniej jednego nocnego wyjścia[3]. Jego płacz bywa po prostu sposobem, by Cię uprzedzić.
Nie ma mu wygodnie
Za gorąco, za zimno, posłanie zbyt odsłonięte pośrodku dużego pokoju: szczeniak czuje się bezpieczniej w przytulnym, osłoniętym kącie.
Nie jest dość zmęczony albo jest zbyt pobudzony
Wieczór przespany albo, przeciwnie, intensywna zabawa tuż przed snem, i w chwili, gdy gasisz światło, wcale nie chce mu się spać.
Nauczył się, że płacz działa
Jeśli każdy płacz kończy się pieszczotą, zabawą albo miejscem w Twoim łóżku, może zacząć od nowa. Dlatego sposób reagowania liczy się tak samo jak reszta: wracamy do tego niżej.
Przygotuj jego pierwszą noc jeszcze przed przyjazdem
Dobra pierwsza noc zaczyna się w ciągu dnia. Kilka prostych odruchów:
- Przytulne posłanie: kosz albo miękka poduszka z kocykiem.
- Znajomy zapach: poproś hodowcę o kawałek materiału albo zabawkę, która pachnie matką lub rodzeństwem.
- Ciepło zimą: letni termofor dobrze owinięty kocem może sprawić, że poczuje się mniej samotny[4]. Upewnij się, że nie może go podgryzać.
- Szczeniak dobrze zajęty w ciągu dnia: zabawy, nowe doświadczenia, zabawki do gryzienia i krótkie sesje wychowawcze pomagają mu być wieczorem zmęczonym.
- Ostatni posiłek nie za późno: podaj go co najmniej 2 godziny przed snem.
- Ostatnie wyjście możliwie najpóźniej, tuż przed pójściem do łóżka.
Skłonność do ucieczek
Zawsze wiesz, gdzie jest. Na żywo, gdy tylko go szukasz.
GPS + Galileo z dokładnością do 5 m, wirtualne ogrodzenie z alertem, zasięg w całej Europie. Lokalizator za 49 €, do tego abonament od 13,99 €/mies.
Poznaj lokalizator
Przykładowy przebieg pierwszej nocy
| Pora | Co robisz |
|---|---|
| Późne popołudnie | Spacer albo zabawa w ogrodzie, nowe doświadczenia, krótka sesja wychowawcza |
| Co najmniej 2 godziny przed snem | Ostatni posiłek |
| Wieczór | Spokojna chwila przy Tobie, zabawka do gryzienia |
| Tuż przed snem | Ostatnie wyjście za potrzebą, potem do łóżka, posłanie obok Twojego |
| W nocy | Jedno lub dwa krótkie wyjścia w razie potrzeby, bez zabawy i światła |
| Po przebudzeniu | Natychmiastowe wyjście za potrzebą, potem śniadanie |
Przykład do dostosowania do Twojego rytmu i wieku szczeniaka.
Jak pomóc mu przespać noc
1. Ustaw jego posłanie blisko siebie
Przez pierwsze noce postaw jego koszyk albo klatkę w Twojej sypialni lub tuż obok. Czuje Cię i słyszy, co go uspokaja, a Ty usłyszysz, że się wierci, jeśli musi wyjść[2]. Jeśli naprawdę ciężko mu zasnąć, niektórzy opiekunowie przez noc lub dwie śpią obok niego.
2. Posłanie w jego rozmiarze
W spokojnym kącie, z dala od przeciągów. Jeśli śpi w klatce albo kojcu, powinien mieć miejsce, by wstać, obrócić się i położyć, ale nie może być zbyt duża: inaczej może załatwiać się w jednym kącie, a spać w drugim.
3. Rytuał przed snem
Chwila spokojnej zabawy, ostatnie wyjście, potem do łóżka z zabawką do gryzienia: powtarzany co wieczór rytuał pomaga mu zrozumieć, że to pora snu.
4. Spokojne i krótkie nocne wyjścia
Jeśli płacze, a ostatnie wyjście było kilka godzin temu, wyprowadź go. Bez zabawy, przy słabym świetle, bez długich rozmów: załatwia się, delikatnie go chwalisz i wracacie do łóżka. Ma zrozumieć, że noc służy do spania.
5. Uspokój go, bez przesady
Jeśli nie musi wyjść, uspokój go spokojnie: dłoń położona blisko niego, kilka łagodnych słów, a potem znów się kładziesz. Celem nie jest ani ignorowanie go, ani branie na ręce czy rozpoczynanie zabawy.
6. Stopniowo odsuwaj jego posłanie
Gdy śpi dobrze kilka nocy z rzędu, odsuwaj posłanie po trochu, o kilkadziesiąt centymetrów każdej nocy, aż do miejsca, w którym chcesz, żeby spał. Jeśli znów zacznie płakać, wróć na kilka nocy do poprzedniego etapu. Takie przesuwanie może potrwać kilka tygodni.
Czy zostawić go, żeby płakał?
To pytanie wraca najczęściej, a rady nie zawsze są zgodne.
- Nie zostawiać go samego z płaczem: kilka brytyjskich organizacji ochrony zwierząt odradza zostawianie szczeniaka, by „wypłakał się do końca”, bo to zwiększa jego stres. Szczeniak, któremu brakuje snu, jest też bardziej zmęczony, pobudzony i drażliwy w ciągu dnia[1][2].
- Nie nagradzać płaczu: inni radzą, by nie rzucać się z pieszczotami ani nie brać szczeniaka do łóżka, gdy tylko zapłacze, bo to nauczyłoby go, że płacz działa, i nagradzać go, gdy jest spokojny[4].
Te dwie rady raczej się uzupełniają, niż sobie przeczą. W praktyce: odpowiadaj na jego potrzeby (wyjście, uspokojenie Twoją obecnością), nie robiąc z nocy czasu na uwagę (bez zabawy, bez długich pieszczot, bez miejsca w łóżku, jeśli go tam nie planujesz), i nagradzaj chwile, gdy się uspokaja. Równolegle ucz go w ciągu dnia zostawania samemu na kilka minut, bardzo stopniowo: zajrzyj do naszego artykułu o tym, jak nauczyć szczeniaka zostawania samemu.
Klatka albo kojec na noc: dobry pomysł?
Dobrze wprowadzona klatka może stać się prawdziwym schronieniem: pies z natury lubi spokojne, osłonięte miejsce do odpoczynku. Pomaga też w nauce czystości, bo szczeniak zwykle unika brudzenia miejsca, w którym śpi. Kilka zasad, by pozostała czymś pozytywnym:
- wprowadzaj ją stopniowo w ciągu dnia: drzwiczki otwarte, smakołyki w środku, posiłki podawane w niej, potem krótkie okresy przy zamkniętych drzwiczkach[5];
- w nocy trzymaj ją na początku w sypialni lub tuż obok, a potem przesuń, gdy dobrze śpi[5];
- nigdy nie używaj jej jako kary: ma pozostać miejscem dającym poczucie bezpieczeństwa;
- nie zostawiaj go w niej zbyt długo w ciągu dnia: szczeniak poniżej 6. miesiąca życia nie wytrzyma kilku godzin.
Jeśli wolisz nieco większą przestrzeń, sprawdzi się też kojec dla szczeniaka z posłaniem po jednej stronie.
Jak długo szczeniak płacze w nocy?
Pierwsze noce są zwykle najtrudniejsze, potem płacz słabnie, gdy szczeniak nabiera pewności. Każdy ma własne tempo: jedne uspokajają się w kilka dni, inne potrzebują kilku tygodni.
| Okres | Czego się spodziewać |
|---|---|
| Pierwsze noce | Częsty płacz, jedno do dwóch wyjść na noc, posłanie blisko Ciebie |
| Kolejne tygodnie | Rzadszy płacz, posłanie stopniowo odsuwane |
| Około 16. tygodnia | Większość szczeniąt przesypia całą noc bez wychodzenia |
Ta ostatnia wskazówka bywa różna u różnych szczeniąt: szczenięta ras dużych często wcześniej panują nad pęcherzem niż małe[3]. Żeby mu pomóc, zajrzyj do naszych wskazówek o nauce czystości szczeniaka.
Dzień liczy się tak samo jak noc
Szczeniak, który spędził zrównoważony dzień, śpi lepiej. W ciągu dnia:
- zapewnij mu aktywność fizyczną dostosowaną do wieku i zabawy, które każą mu myśleć, jak zabawki do napełniania karmą albo szukanie smakołyków w trawie;
- szanuj jego drzemki: szczeniak potrzebuje dużo snu, a wyczerpany może wieczorem robić się pobudzony;
- przyzwyczajaj go do krótkich chwil samotności, na początku kilkuminutowych, żeby noc nie była jego jedynym doświadczeniem bycia samemu.
Błędy, których warto unikać
- Krzyk i bura: boi się albo czegoś potrzebuje, kara tylko zwiększa jego niepokój.
- Używanie koszyka lub klatki jako kary w ciągu dnia: mają pozostać miejscami pozytywnymi.
- Zapalanie światła i zabawa podczas nocnych wyjść.
- Karmienie go tuż przed snem.
- Branie go do łóżka „tylko tej nocy”, jeśli nie chcesz, żeby spał tam później.
- Zmiana metody każdej nocy: regularność go uspokaja.
A gdyby spał z Tobą?
To osobisty wybór. Niektórzy opiekunowie lubią mieć psa w sypialni, a nawet na łóżku. Jeśli nie chcesz, żeby jako dorosły spał z Tobą, lepiej nie przyzwyczajać go do łóżka od pierwszych nocy: posłanie obok Twojego uspokaja go równie dobrze.
Dorosły pies z adopcji płacze w nocy albo Twój pies ma trudność z samotnym spaniem? Zasady są podobne: zajrzyj do wskazówek, jak nauczyć psa spać samemu, a na dobry start przeczytaj artykuł o pierwszych dniach adoptowanego psa.
Kiedy poprosić o radę?
Porozmawiaj z weterynarzem, jeśli płacz nie słabnie po kilku tygodniach mimo regularnej rutyny, jeśli szczeniak wygląda na cierpiącego, ma biegunkę, wymiotuje albo bardzo często oddaje mocz. Żeby dobrze przygotować jego przyjazd i pierwsze dni, zajrzyj też do naszego poradnika o tym, jak przyjąć szczeniaka do domu.




